ความขี้เกียจ สร้างปัญหาให้แก่ดวงตาทว่าดวงตาจะเป็นหน้าตาของหัวใจ…หากคุณไม่ดูแลรักษาดวงตาให้ดีอาจจะก่อให้เกิดความรำคาญใจได้เช่นกัน ทราบหรือไม่ว่าลักษณะการใช้ชีวิตของคุณที่อาจจะปฏิบัติต่อเนื่องจนกลายเป็นความเคยชิน จะส่งผลก่อให้เกิดปัญหาทางสายตาได้

 การใช้สายตาไปกับกิจกรรมต่างๆเช่น นอนอ่านหนังสือ , เพ่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ , นอนดูโทรทัศน์ , ปิดไฟแล้วเปิดคอมพิวเตอร์และโทรทัศน์ใช้งาน และอีกหลากหลายพฤติกรรม ที่คุณมองข้ามไป กำลังส่งสัญญาณว่าคุณกำลังตกอยู่ในอันตราย มีข้อมูลระบุว่าพฤติกรรมเหล่านี้ ทำให้คนไทยกว่า 15 ล้านคน มีปัญหาทางสายตาโดยที่คุณเองไม่รู้ตัว ซึ่งโรคที่เกิดจากสายตาที่พบเห็นทั่วไปเช่น สายตาสั้น สายตายาว สายตาเอียง ซึ่งอาจเกิดจากโรคทางพันธุกรรม หรือโรคทางสายตาอื่นๆ การฝืนใช้สายตาเพ่งมองติดต่อกันเป็นเวลานาน จะทำให้กล้ามเนื้อตาล้า ตาแดง ตาแห้ง น้ำตาไหล หนักเข้าอาจจะทำให้เกิดโรคจอประสาทตาได้ การเพ่งเล็งวัตถุขนาดเล็ก และหากเป็นสายตาสั้นระยะนานโดยไม่รู้ตัวอาจจะเกิดโรคต้อหิน

 ข้อควรปฏิบัติในกิจวัตรประจำวัตร เพื่อถนอมดวงตาให้สามารถใช้งานได้ระยะยาว คือ การเลิกพฤติกรรมที่เสี่ยงต่อการเกิดอันตรายต่อดวงตา เช่น เปลี่ยนจากการนอนอ่านหนังสือ เป็นการนั่งบนโต๊ะในท่าทางที่ถูกต้อง , ผู้ที่นั่งทำงานหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก็ควรนั่งในท่าทางที่เหมาะสม ไม่เพ่งมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ในระยะใกล้จนเกินไป และปรับแสงหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้เป็นแสงในสภาพปกติ ไม่มืดหรือสว่างมากจนเกินไป , หลายคนอาจจะคิดว่าการปิดไฟดูโทรทัศน์อาจจะช่วยให้ลดค่าใช้จ่ายค่าไฟฟ้าได้ แต่ส่งผลกระทบต่อดวงตาของคุณได้เช่นกัน , ระวังอุบัติเหตุที่มีโอกาสเกิดได้ทั้งในที่ทำงานและที่บ้าน , สวมแว่นกันแดดทุกครั้งที่ต้องทำกิจกรรมกลางแจ้ง เนื่องจากแสงแดดในปัจจุบันส่งผลอันตรายต่อดวงตาคุณได้ง่าย

  หากคุณเมื่อยล้าจากการใช้สายตามาทั้งวัน เนื่องจากกล้ามเนื้อดวงตาประกอบด้วยการบริหารกล้ามเนื้อเล็กๆ ที่อยู่รอบๆ ดวงตา การบริหารกล้ามเนื้อดวงตาจะช่วยให้ดวงตาได้ผ่อนคลายและยังเป็นการฝึกการเคลื่อไหวของดวงตาให้เกิดความสัมพันธ์กับสมองอีกด้วย

 - ลองใช้มือปิดตาข้างหนึ่ง และใช้ตาที่เหลือจ้องมองที่วัตถุที่ต่างๆ ใกล้ ไกล เปลี่ยนไปเรื่อยๆ
 - เปิดตาสองข้าง มือถือปลายดินสอหรือปากกายืดออกเท่าความยาวช่วงแขน บังคับดวงตาให้จ้องมองที่ปลายปากกาโดยให้เห็นเป็นจุดๆเดียว แล้วค่อยๆเคลื่อนปลายปากกาเข้าใกล้ดวงตาขึ้นอย่างช้าๆ ในขณะเดียวกัน บังคับให้ดวงตาทั้งสองข้างมองตามมาและให้เห็นเป็นจุดเดียว ไม่ให้เกิดเป็นภาพซ้อนจนใกล้ดวงตามากที่สุด ทำเช่นนี้อย่างน้อย 10-20 ครั้งเป็นประจำทุกวัน เป็นการเพิ่มความแข็งแรงให้กับกล้ามเนื้อในการมองใกล้ และช่วยให้ดวงตาตรงไม่เขออก

นอกจากข้อปฏิบัติข้างต้นแล้ว การดูแลจากภายในสู่ภายนอก ด้วยการรับประทานอาหารที่มีคุณค่าต่อดวงตา และช่วยป้องกันโรคที่เกิดจากดวงตาได้

 - อาหารในกลุ่มที่มีสารต่อต้านอนุมูลอิสระ ในอาหารเสริม เช่น วิตามินซี วันละ 500 มิลลิกรัม , วิตะมินอี วันละ 400 IU , เบตาแคโรทีน วันละ 15 มิลลิกรัม , สังกะสี (zinc oxide) วันละ 500 มิลลิกรัม , ไบโอฟลาโวนอยด์ (bioflavonoid) เพื่อป้องกันโรคจอตาเสื่อม โรคต้อกระจก และยังช่วยป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจอุดตัน โรคเส้นเลือดในสมองอุดตัน
 - กรดไขมันชนิด Omega 3 เช่น ปลาแซลมอน แมคเคอเรล ซาร์ดีน ซึ่งควรรับประทานอย่างน้อยอาทิตย์ละ 2 ครั้งช่วยรักษาอาการตาแห้ง และโรคหัวใจ หลอดเลือด ไขมันสูง ความดันโลหิตสูง และป้องกันมะเร็งหลายชนิด เนื่องจากเป็นต้นกำเนิดของกรดไขมันอิสระสองชนิดคือ EPA และ DHA ซึ่งมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ
 - สาร lutein และ zeaxanthin เป็นกลุ่มแคโรทีนอยด์ซึ่งทำให้พืชมีสีเหลือง สารเหล่านี้เป็นสารต้านอนุมูลอิสระ ป้องกันโรคต้อกระจก และโดยเฉพาะโรคจอตาเสื่อมไม่เพียงป้องกันเท่านั้น แต่สามารถรักษาได้ด้วย สารเหล่านี้มีมากในผักใบเขียว ควรได้รับ lutein 20 มิลลิกรัมต่อวัน และ zeaxanthin 6-10 20 มิลลิกรัมต่อวัน หรือสามารถรับประทานเป็นเม็ดเสริมได้

เพียงแค่คุณปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวันของคุณจากเดิมเล็กน้อย ก็จะสามารถถนอมดวงตาของคุณให้ยาวนานได้…

    คนที่ป่วยเป็นโรคเกาต์ มีความเสี่ยงที่จะเป็นนิ่วยูริคสูง

การให้ยาในกลุ่มที่ลดการขับยูริคในระบบปัสสาวะหรือคุมระดับยูริคในเลือดให้ต่ำไว้ก็อาจจะช่วยได้ เพราะการเกิดนิ่ วก็คือการมีสารที่เป็นตัวนิ่วเข้มข้นสูงในปัสสาวะ และจะต้องมีปัจจัยเสริม อย่างเช่น ไม่ค่อยได้เคลื่อนไหว เพราะถ้าเราอยู่นิ่งๆ นิ่วก็ตกตะกอนได้ หมอก็จะแนะนำว่า ให้ดื่มน้ำเยอะๆ เพื่อไม่ให้ความเข้มข้นของตัวที่เกิดนิ่วสูง มีน้ำมาเจือจางก็จะไม่ตกตะกอน อย่างที่สองก็คือ ออกกำลังกาย เคลื่อนไหวมากๆ ช่วยให้นิ่วที่จะเกาะตัวหลุดออกไปก่อน

- ระวัง! การเขย่าตัวเด็ก การจับลูกทารกมาเขย่าอย่างแรง โดยเฉพาะพ่อแม่ หรือผู้ดูแลที่มีอารมณ์โกรธ หรือหงุดหงิดกับการร้องไห้ของลูก และต้องเขย่าเพื่อให้เด็กเงียบ การกระทำแบบนี้ อาจส่งผลให้เกิดเลือดออกในสมอง และประสาทตาของเด็ก ทำให้เด็กพิการทางสมอง ตาบอด หรือ เสียชีวิตได้

- ระวัง! จมน้ำ การจมน้ำเป็นอุบัติเหตุอันตรายที่ทำให้เด็กพิการ หรือเสียชีวิตสูงเป็นอันดับหนึ่ง และมักเกิดขึ้นกับเด็กที่เริ่มเคลื่อนตัวได้ ซึ่งมักเกิดเหตุในแหล่งน้ำใกล้บ้าน หรือสระว่ายน้ำที่เด็กๆ ไปเล่น

- ระวัง! สิ่งอุดตันทางเดินหายใจ เด็กทารกอายุ 3-6 เดือนขึ้นไป จะเรียนรู้สิ่งแวดล้อมด้วยการเอาทุกสิ่งที่สนใจเข้าปาก ส่วนเด็กวัยเตาะแตะที่ฟันเริ่มขึ้น และเคลื่อนไหวอยู่ไม่นิ่ง มักจะถือของไว้ในมือ พร้อมกับกินไปพลาง ซุกซนไปพลาง ซึ่งอาจทำให้อาหาร หรือสิ่งแปลกปลอมสำลักอุดตันทางเดินหายใจ ส่งผลให้สมองพิการ หรือเสียชีวิตได้เพียงแค่ 4 นาทีเท่านั้น ดังนั้น อย่าให้เด็กอยู่กับสิ่งของชิ้นเล็กเพียงลำพัง

- ระวัง! ลูกพลัดตกจากที่สูง เด็กทารกแม้ยังเดินไม่ได้ แต่ก็สามารถพลิกหงาย และถีบตัวเองขึ้นได้ การวางลูกน้อยวัยแรกเกิดไว้บนเตียง โซฟา โต๊ะ หรือแม้เพียงชั่วขณะเพื่อไปทำธุระ อาจเป็นเหตุให้ลูกพลัดตกได้

- ระวัง! เฟอร์นิเจอร์…อันตราย เมื่อลูกเข้าสู่วัยเตาะแตะ จะเป็นเด็กช่างสำรวจ และชอบปีนป่ายซุกซน จุดต่างๆ ในบ้าน หรือแม้แต่เฟอร์นิเจอร์ที่เคยดูปกติดี ก็อาจกลายเป็นจุดอันตรายสำหรับลูกได้ ดังนั้น การจัดบ้าน ควรเลือกโต๊ะที่เป็นรูปทรงกลม หรือรูปไข่ ไม่มีกระจก เพื่อจะได้ไม่มีขอบหรือมุมแหลมคมที่ลูกอาจเดินหรือวิ่งเข้ามาชน ควรซื้ออุปกรณ์กันกระแทกมุมขอบโต๊ะใส่ทั้ง 4 มุม ตู้เก็บของ หรือชั้นวางของทั้งที่มีหรือไม่มีลิ้นชักต้องแข็งแรง วางบนพื้นราบ มีอุปกรณ์ยึดติดกับกำแพงที่มั่นคง ไม่ล้มง่ายเมื่อเด็กเข็น ดัน โหน หรือปีนป่าย เพราะไม่เช่นนั้น เด็กอาจถูกเฟอร์นิเจอร์เหล่านั้นล้มทับจนเป็นอันตรายต่อศีรษะและสมองได้

ต้องยอมรับว่าคนไทยเรานอนกรนกันไม่น้อยหน้าชาติใดในโลก

ศ.น.พ.ชัยรัตน์ นิรันตรัตน์ หัวหน้าศูนย์เพื่อคุณภาพการนอนหลับ คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บอกว่า นอนกรนเกิดจากการที่ช่องคอแคบลงมากกว่าปกติในขณะหลับ ทำให้ลมหายใจเข้า-ออกแรงขึ้น โดยเนื้อเยื่อของผนังคอ เพดานอ่อน ลิ้นไก่ และโคนลิ้นมีการสั่นสะเทือนจนเกิดเสียงดังขึ้น

โดยคนที่มีอาการมากจะพบว่าผนังคอยุบตัวลงจนอากาศไม่สามารถผ่านไปได้ชั่วขณะ หรือเรียกว่า การหยุดกายใจ ขณะหลับ ทำให้ร่างกายได้รับผลกระทบตามไปด้วย

เพราะมันอาจจะเกิดความดันโลหิตสูง โรคหัวใจ โรคสมอง ขาดเลือด เบาหวาน อัมพฤกษ์ อัมพาต สมรรถภาพทางเพศเสื่อม ความจำถดถอย ง่วงนอนกลางวัน หลับใน

ซึ่งมีสถิติที่น่ารู้เกี่ยวกับการนอนกรน…

ผู้ชายสูงอายุนอนกรนมากถึงร้อยละ 28-30

ผู้หญิงสูงอายุและอยู่ในวัยหมดประจำเดือนนอนกรน ร้อยละ 20-54

ผู้ที่นอนกรนเป็นประจำจะมีการหยุดหายใจร่วมด้วยร้อยละ 20

มักพบอาการหยุดหายใจขณะหลับในคนอ้วน และมากกว่า ร้อยละ 60 ในกลุ่มผู้มีอาการหยุดหายใจขณะหลับจะมีความผิดปกติบริเวณจมูกหรือเพดานอ่อน ลิ้นไก่ยาว ต่อมอะดีนอยด์โต ทอนซิลโต ลิ้นโต คอสั้น คางเลื่อนไปด้านหลัง หรือคางเล็ก

ผู้ที่มีอาการหยุดหายใจขณะหลับ ร้อยละ 33 จะง่วงนอนมาก ผิดปกติในตอนกลางวัน

ผู้ที่มีอาการง่วงนอนมากผิดปกติในตอนกลางวัน ร้อยละ 40 มักมีการหยุดหายใจขณะหลับร่วมด้วย

ผู้ที่มีอาการง่วงนอนมากผิดปกติในตอนกลางวัน มักเกิดอุบัติเหตุจากการทำงานเทียบกับผู้ที่ไม่มีอาการเท่ากับร้อยละ 52 : 36

ผู้ที่มีอาการหยุดหายใจขณะหลับมักขับรถประสบอุบัติเหตุมากกว่าคนทั่วไปถึง 7 เท่า

ผู้ที่มีการหยุดหายใจขณะหลับในระดับรุนแรงน้อย คือ น้อยกว่า 15 ครั้งต่อชั่วโมง จะมีอัตราการเสียชีวิตจากการ หยุดหายใจขณะหลับเฉลี่ยร้อยละ 8 หากหยุดหายใจมากกว่า 15 ครั้งต่อชั่วโมงจะมีอัตราการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 10-16 และเมื่อเทียบกับคนปกติแล้วจะมีความเสี่ยงต่อโรคความดันโลหิตสูงกว่า 2-3 เท่า เสี่ยงต่อโรคหัวใจมากกว่า 2 เท่า และเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมองมากกว่า 3 เท่า

กลุ่มผู้ที่มีการหยุดหายใจขณะหลับซึ่งได้รับการรักษาอย่างเต็มรูปแบบ ไม่พบว่ามีผู้เสียชีวิตในช่วงการติดตามผลในระยะ 8 ปี ขณะที่กลุ่มผู้ซึ่งไม่ได้รับการรักษาจะพบอัตราการเสียชีวิตจากการหยุดหายใจขณะหลับร้อยละ 11 ภายในระยะเวลา 5 ปี หลังจากที่ตรวจพบว่ามีอาการ ซึ่งสถิติของทั้งสองกลุ่มนี้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจน

แต่ในปัจจุบันอาการนอนกรนรักษาให้หายได้ ท่านสามารถหาความรู้เรื่องนอนกรนเพิ่มเติมได้จากหนังสือ “นอนกรน” เขียนโดย ศ.น.พ.ชัยรัตน์ นิรันตรัตน์

Sleep apnoea หมายถึงช่วงเวลาที่เกิดการหยุดหายใจมากกว่า 10 วินาที ใน ขณะที่กำลังนอนหลับ ช่วงของการหยุดหายใจสามารถเกิดขึ้นได้เป็นร้อยๆครั้ง ในคืนหนึ่ง และอาจถึงกับทำให้คุณรู้สึกตัวชั่วประเดียวประดาว ซึ่งมีผลทำให้ การหลับนั้นไม่ประติดประต่อในระหว่างช่วงนี้ระดับออกซิเจนในร่างกายจะลด ลงจนอยู่ในระดับอันตราย ซึ่งสามารถทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจผิดปกติได้ คุณมีอาการต่างดังต่อไปนี้บ้างหรือไม่

- นอนกรนเสียงดัง กรนจนเป็นนิสัย
- คุณตื่นขึ้นมาบ่อยกลางดึก โดยไม่ได้ปวดปัสสาวะอะไรเลย
- คุณรู้สึกยังง่วงนอน ยังเพลียเหมือนนอนไม่เต็มอิ่ม
- คุณมีน้ำหนักตัวมากเกินปกติ
- คุณเคยรู้สึกหรือสังเกตุด้วยตนเองว่า เกิดสำลัก อ้าปากเวลานอน และมีการ หยุดหายใจระหว่างหลับ

สาเหตุของการหยุดหายใจที่พบได้บ่อยประมาณร้อยละ 90 ของผู้ที่มีอาการ สลีป แอปเนีย ก็คือ ทางเดินหายใจถูกปิดกั้น (Obstructive apnoea) เกิดขึ้น จากทางเดินของอากาศถูกขัดขวางโดยลิ้น ทอลซิน ลิ้นไก่ หรือไขมันที่พอกพูน บริเวณคอซึ่งมักเกิดกับคนอ้วนที่มีน้ำหนักมาก ทำให้เกิดการนอนกรนเสียงดัง มีการหยุดกรนและหยุดหายใจเป็นช่วงสั้นๆ จากนั้นก็เริ่มต้นของอาการใหม่ พร้อมกับการดิ้นไปมา และหายใจเฮือกเหมือนขาดอากาศ

อีกสาเหตุหนึ่งเกิดจากความผิดปกติที่ศูนย์หายใจในสมอง ( Central sleep apneoa) พบได้ประมาณ ร้อยละ 10 ของผู้ที่มีอาการหยุดหายใจในขณะหลับ ศูนย์กลางของสมองซึ่งควบคุมการหายใจส่งสัญญาณผิกปกติทั้งที่ทางเดิน หายใจโล่ง แต่โครงสร้างในการหายใจที่หน้าอกและหน้าท้องไม่ได้รับข้อมูล จากสมอง สิ่งที่เกิดขึ้นคือกาซคาร์บอนไดออกไซด์เพิ่มขึ้นในกระแสเลือด ขณะที่ระดับออกซิเจนลดลงในระดับต่ำมากจนอาจเกิดอันตราย สมองก็จะ สั่งการให้คุณตื่น ชั่วประเดียวประดาวเพื่อหายใจ กระบวนการนี้จะเกิดขึ้นซ้ำๆ ในวงจรของการนอน ทำให้นอนหลับไม่สนิท เต็มที่ อาการข้างเคียงของภาวะ การหยุดหายใจขณะหลับก็คือ คุณจะรู้สึกปวดหัวในตอนเช้า รู้สึกง่วงนอนใน เวลาที่ไม่เหมาสม ความดันโลหิตสูง ปากแห้งเวลาตื่น ซึมเศร้า เหงื่อออกเวลา หลับ หากปล่อยให้อาการเกิดต่อเนื่องไปเรื่อยๆโดยไม่ได้รับการรักษา ก็มีแนว โน้มที่จะเกิดโรคหัวใจ เส้นเลือดในสมองแตก กามตายด้าน หัวใจเต้นผิด จังหวะ ความดันโลหิตสูง นอกจากนี้การนอนไม่เพียงพอก็จะเพิ่มโอกาสเกิด อุบัติเหตุได้

ส่วนวิธีการรักษาคือ หากน้ำหนักมากเกินให้พยายามลดน้ำหนักที่เกินลง แก้ ปัญหาการกรนโดยการไม่นอนหงาย หลีกเลี่ยงเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ หรือยา นอนหลับ ในผู้ที่มีอาการหนักอาจต้องใช้เครื่องเป่าอากาศช่วย หรืออาจจำเป็น อาจต้องใช้วิธีผ่าตัดเลย